Navia

 

NAVI(a)E

L(ibens?) EX V[O(to)]

A(nimo?) P(ublius? o ublicius?) F[LA(vius o ccus?)]

F(aciendum) S(acrum) C(uravit)

 

Consagrado a Navia, Publius (ou Publicius?) Flavius (ou Flaccus?) fixo (este monumento) cumprindo de bo grado o voto que fixera, por unha promesa

Lugar de conservación: Museo Provincial de Lugo.

Decoración característica de ronseis funerarios. Dous volutas con focus sainte. Presenta así mesmo un relevo en forma de media lúa no seu parte frontal superior.

Atopada en 1930 por D. Ramón Castro López no muro da leira de D. Antonio Pérez da  "Casa do Corgo" en S. Martín de Monte de Meda (Guntín) quen a recolleu na coroa do castro do Picato, que apenas dista da casa uns cincuenta metros.

Na zona atopouse outra inscrición dedicada á mesma deusa proveniente de San Mamed de Lousada (CPE3).

Ademais da lectura proposta, IRG desenvolve unha terceira da diguiente maneira: NAVI(a)E L(ibens) EX V(oto) A(ram) P(onendam) F(ecit) P(ecunia) S(ua) C(uravit).

Tamén, é posible pensar que as abreviaturas da 3ª e 4ª liñas sexan as iniciais do dedicante, podéndose desenvolver entón as seguintes da 5º liña en función da fórmula F(aciendum) [P(ecunia)] S(ua) C(uravit).

O motivo da aparición da lúa é un tema complexo. Nunha peza localizada en Mérida aparece representada a lúa dentro dun templo ca frase: “et ante lúa sedis eivs” o que pode facer pensar que a propia lúa fose considerada como unha divindade. Con todo, é máis probable que estas representacións do crecente lunar, moi típicas en ronseis funerarios, identifíquense con outra divindade independente, aínda que asociada á idea da morte. De feito, Estrabón afirma que segundo certos autores, os Kallaikoí son ateos; pero non os Keltíberes e os outros pobos que lindan con eles polo Norte, todos os cales teñen certa divindade innominada á que nas noites de lúa chea renden culto danzando ante as portas das súas casas ata o amencer (Estrabón, III, 4, 16). Ante estes feitos podíase pensar que a deidade lunar innominada de Estrabón fose a deusa Navia.

Ref: CPE2